กับดักของภาวะซึมเศร้า

กับดักของภาวะซึมเศร้า

คุณสร้างความหดหู่ใจของคุณไม่มีใครให้คุณ ดังนั้นจงทำลายความซึมเศร้าของคุณ



อัลเบิร์ตเอลลิส

การเป็นโรคซึมเศร้าเป็นมากกว่าการรู้สึกเศร้ามีจิตใจต่ำและมีความปรารถนาอย่างยิ่งที่จะร้องไห้ หลายครั้งเราพูดว่าเรารู้สึกหดหู่เพราะเราผ่านสถานการณ์ที่ตึงเครียดหรือละเอียดอ่อนเป็นพิเศษ แต่หลังจากปรับตัวเข้ากับช่วงเวลาปกติ ความเศร้า ในที่สุดเราก็เอาชนะมันได้และดำเนินชีวิตต่อไปเหมือนเดิม .





คุณจะรู้ได้อย่างไรว่าผู้สูงอายุกำลังจะตาย

หากในทางตรงกันข้ามเราไม่มีความสามารถเราไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรหรือไม่มีทรัพยากรที่จะเอาชนะสถานการณ์ที่กำหนดไม่ว่าจะเป็นลักษณะใดเราก็เสี่ยงที่จะตกอยู่ในเงื้อมมือของความซึมเศร้า



อาการซึมเศร้ามีลักษณะเป็นอารมณ์เชิงลบโดยขาดความสนใจอย่างลึกซึ้งในสิ่งที่เคยชอบหรือน่าพอใจ คุณสูญเสียความสามารถในการเพลิดเพลินกับสิ่งเล็กน้อยและไม่อยากทำอะไรเลยนำไปสู่การยับยั้งพฤติกรรม . ในระดับทางสรีรวิทยามีอาการอ่อนเพลียนอนไม่หลับหรือนอนไม่หลับและไม่มีความต้องการทางเพศ

แต่ทำไมทุกคนถึงไม่หดหู่? ทำไมแม้ว่าสถานการณ์จะตึงเครียดเท่า ๆ กัน แต่เราทุกคนก็ไม่ตอบสนองเหมือนกัน?

จะเห็นได้ชัดว่าของเรา ใจ มีบทบาทสำคัญในเรื่องนี้ . คนที่ซึมเศร้าตีความสถานการณ์ในชีวิตประจำวันในแบบที่แตกต่างและเป็นส่วนตัว

ขอให้เป็นจริงมีสถานการณ์ที่ยากลำบากในชีวิตที่จะส่งผลกระทบต่อทุกคนอย่างมาก อย่างไรก็ตามมันเป็นความคิดและความเชื่อของเราที่ทำให้เราหดหู่หรือยอมให้เราเอาชนะความยากลำบากในที่สุด .

นี่เป็นข่าวดี เป็นไปได้ว่าสถานการณ์นั้นไม่สามารถแก้ไขได้หรือไม่เปลี่ยนรูป แต่สิ่งนี้ใช้ไม่ได้กับ i ความคิด เพราะในแง่นี้เราสามารถพูดได้ว่าเรามีการดำเนินการที่แน่นอนและมีการควบคุมเพียงพอ .

เราจะซึมเศร้าได้อย่างไร?

จนกระทั่งเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมามีความคิดว่าโรคซึมเศร้าเป็นโรคทางกายภาพซึ่งความบกพร่องของสารสื่อประสาทในสมองเป็นตัวกำหนดอารมณ์ของคน เป็นที่แน่นอนว่าสารเคมีเช่นเซโรโทนินมีอิทธิพลบางอย่าง แต่ไม่ใช่ปัจจัยเดียวที่ต้องนำมาพิจารณาและนั่นคือเหตุผลที่การรักษาด้วยยามักไม่ให้ผลลัพธ์ที่ต้องการ .

สำหรับคนที่เป็นโรคซึมเศร้าจำเป็นต้องมีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในสภาพแวดล้อมของเขาซึ่งบุคคลที่มีปัญหาจะถูกมองว่าไม่เป็นที่พอใจ เราพูดถึงการสูญเสียสารเพิ่มประสิทธิภาพนั่นคือบุคคลนั้นสูญเสียบางสิ่งที่เขาเคยคิดว่าสำคัญและขาดไม่ได้เช่น พันธมิตร , งาน, การย้ายถิ่นฐานหรือความภาคภูมิใจในตนเอง .

เมื่อบุคคลนั้นไม่จัดการกับสถานการณ์พวกเขาจะเริ่มรู้สึกหนักใจและเศร้าและจิตใจของพวกเขาจะท่วมท้นไปด้วยความคิดเชิงลบเกี่ยวกับตัวเองโลกและอนาคต ตามหลักเหตุผลแล้วถ้าใครรู้สึกแบบนี้เขาจะไม่อยากออกไปข้างนอกเกี่ยวข้องกับผู้คนหรือพักผ่อนอย่างแน่นอนและจะเลือกที่จะปิดตัวเองอยู่บ้านไม่ทำอะไรเลยและอยู่บนเตียงตลอดเวลา

และนั่นคือตอนที่เขาตกหลุมพราง ภาวะซึมเศร้า และพบว่าตัวเองอยู่ในเกลียวซึ่งเป็นเรื่องยากมากที่จะออกไปหากเขาไม่ตระหนักถึงความสำคัญของความคิดอารมณ์และการกระทำของเขา .

สรุปปัญหาโลกแตกได้ดังนี้คน ๆ นั้นมีความคิดเชิงลบเกี่ยวกับตัวเองเช่น 'ฉันไม่มีประโยชน์' เกี่ยวกับโลกเช่น 'คนไม่ดีและฉันไว้ใจใครไม่ได้' เกี่ยวกับอนาคตเช่น 'ฉันไม่ ฉันจะไม่มีวันหางานที่ถูกใจฉันและฉันจะไม่มีวันสมหวังในฐานะคน ๆ หนึ่ง '. ความคิดเหล่านี้ทำให้เกิดอาการไม่พอใจสิ้นหวังและเศร้าซึ่งนำไปสู่การขาดความสนใจในสิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยสิ้นเชิง .

ไม่ทำกิจกรรมใด ๆ ไม่ออกไปไม่ค้นหา งาน ไม่พบปะผู้คนใหม่ ๆ ที่เกี่ยวข้องเพื่อยืนยันความคิดเชิงลบเท่านั้น . 'ฉันไม่มีประโยชน์' ได้รับการยืนยันจากข้อเท็จจริงที่ว่าคน ๆ นั้นอยู่บนเตียงตลอดเวลาโดยไม่ต้องการทำอะไร นอกจากนี้ทัศนคตินี้ยังแสดงถึงการสูญเสียสารเพิ่มประสิทธิภาพมากขึ้นเพื่อเพิ่มการสูญเสียครั้งแรก

ตัวอย่างเช่นผู้ที่สูญเสียคู่ของเขาสูญเสียหนึ่งในตัวเสริมหลักของเขา เขาไม่เพียง แต่สูญเสียคู่ของเขาเท่านั้นเขายังแพ้การไปทานอาหารเย็นด้วยกันจูบกอด ฯลฯ ซึ่งจะเป็นตัวเสริมแรงอื่น ๆ . ความโศกเศร้านั้นยิ่งใหญ่มากจนบุคคลที่มีปัญหาไม่สนใจที่จะทำสิ่งที่น่ารื่นรมย์ออกไปข้างนอกพบปะผู้คนใหม่ ๆ อุทิศเวลาให้กับความสนใจใหม่ ๆ

และนี่คือจุดที่ ความผิดพลาด เพราะนอกจากจะสูญเสียคู่ชีวิตแล้วบุคคลนี้ยังเสียโอกาสในการพบปะผู้คนใหม่ ๆ สนุกสนานและทำสิ่งใหม่ ๆ เพื่อหางานทำ ... สิ่งเหล่านี้คือความสูญเสียเพิ่มเติมที่รวมอยู่ในครั้งแรก

วงจรอุบาทว์นี้จะต้องถูกทำลายไม่ทางใดก็ทางหนึ่งเพื่อที่จะออกจากสภาวะซึมเศร้าและวิธีที่จะทำก็คือให้คน ๆ นั้นกระตือรือร้นและเริ่มทำในสิ่งที่ไม่ต้องใช้ความพยายามมากเกินไปและนั่นก็เป็นเรื่องน่ายินดี . 'ฉันไม่ต้องการ' 'ฉันทำไม่ได้' และวลีที่คล้ายกันเกิดขึ้นที่นี่ อาจเป็นได้ว่าเขาไม่ต้องการ แต่การทำบางสิ่งบางอย่างนั้นไม่จำเป็นต้องต้องการ แต่จำเป็นต้องมี

แรงจูงใจ ไม่จำเป็นต้องนำหน้าการกระทำหลังจากการกระทำแรงจูงใจจะเกิดขึ้นเองและความปรารถนาที่จะทำก็จะเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ .

งานด้านความรู้ความเข้าใจก็มีความสำคัญเช่นกัน แต่จะได้ผลในระยะต่อมาในช่วงเริ่มต้นของการกระตุ้นพฤติกรรม คนที่ซึมเศร้ามองโลกสีดำและตีความความเป็นจริงไปในทางที่ผิดปกติ

การปรับโครงสร้างความรู้ความเข้าใจจะเป็นเทคนิคที่เลือกที่จะช่วยให้คนที่ซึมเศร้าเรียนรู้ที่จะระบุความคิดเชิงลบโดยอัตโนมัติประเมินความมีประโยชน์และความจริงของตนและเปลี่ยนแปลงพวกเขาด้วยความเป็นจริงและปรับตัวได้มากขึ้น . เทคนิคนี้เกี่ยวข้องกับชุดคำถามที่บุคคลนั้นถามตัวเองโดยมีจุดประสงค์เพื่อทำความเข้าใจว่าสิ่งที่เขาคิดนั้นเป็นจริงหรือเป็นสื่อกลางโดยการตีความอัตนัยของเขา

ทางออกจึงอยู่ในมือของเรา เราต้องไม่ปล่อยให้ความสุขของเราขึ้นอยู่กับภายนอกไม่ว่าสถานการณ์ใด ๆ ก็ตามมันอาจจะเลวร้าย เรามีความสามารถที่จะก้าวไปข้างหน้าหากต้องการ มาเริ่มยุ่งและพิสูจน์ตัวเองว่า ชีวิต กำลังรอเราด้วยอาวุธที่เปิดกว้าง !